IQ48: “Шабаноўскі RnB - гэта наша ўсё!”
IQ48 рыхтуе новы альбом у стылі "шабаноўскі R'n'B". З'ездзіўшы ў Бярозу, музыкі нават не паелі тушаніны. Яны хочуць, каб у Беларусі было еўрапейскае стаўленне да музыкаў, не было штампаў. І для нашых слухачоў яны заспявалі песню з новага альбома ў студыі Еўрарадыё.
Еўрапейскае радыё для Беларусі: Нядаўна ў вас быў канцэрт у Бярозе. Раскажыце, як з’ездзілі?
Саша Ракавец: Ды файна з’ездзілі, чаго там!
ЕРБ: А сам канцэрт у гэтым мястэчку чым запомніўся?
Яўген Бузоўскі: Ну чым — самой Бярозай і запомніўся. Гарадок сам маленькі, але гуртоў там столькі ж, колькі і ў Мінску. Прычым усе такія даволі прагрэсіўныя.
ЕРБ: Як сцэна? Як народ наогул успрымаў вас?
Саша Ракавец: Ды проста супер. У нас наогул кожная паездка ў Бярозу запамінаецца. Там жывуць нашыя сябры – гурт "В.Н." і гурт "Кальмары". Заўсёды прыемна куды-небудзь з’ездзіць да сяброў. Да таго ж, калі там і нейкая імпрэза цікавая адбываецца.
Яўген Бузоўскі: Народ нас так вельмі добра ўспрымаў. Каўбасіліся і мы так нядрэнна!
Саша Ракавец: Да нас нават падыходзілі і цалавалі далоні, ну і мы ў адказ, канешне.
ЕРБ: Тушаніны-то бярозаўскай хоць паелі?
Яўген Бузоўскі: Оп-па! Калі не памыляюся, то так і не паелі… Хаця чымсьці закусвалі, можа, і тушаніна была мясцовая…
ЕРБ: У Мінску, на жаль, цяжкавата з канцэртамі. Вось вы ездзіце ў Літву, Эстонію, нават у Бярозу. А куды больш падабаецца ездзіць: кудысьці за мяжу ці па Беларусі?
Саша Ракавец: Усё, насамрэч, залежыць ад арганізацыі. Калі ты едзеш за мяжу выступаць, а там і арганізацыя лепей, і ставяцца да цябе як да музыкі, тады туды і прыемней ездзіць. Аднак, калі едзеш кудысьці па Беларусі да сяброў, а то і з сябрамі, дык гэта таксама ого-го як прыемна! Хаця, безумоўна, складанае пытанне.
Яўген Бузоўскі: Было б добра, калі ўсё гэта можна было б спалучаць: арганізацыю на еўрапейскім узроўні рабіць толькі тут, у нас на радзіме. Вось гэта было б сапраўды файна!
Шабаны – forever, ці Разам з Браянам Молка ў будучыню!
ЕРБ: А што з запісамі альбомаў? Вось “Вар’яты” запісалі, якія планы далей?
Яўген Бузоўскі: Ну, можна, у прынцыпе, сказаць, што працуем. Вось зараз запісалі дэма-версію.
Саша Ракавец: Запісалі, паслухалі, нам спадабалася. Засталіся, безумоўна, пэўныя моманты, якія трэба вырашыць, над гэтым і будзем у бліжэйшы час працаваць.
Яўген Бузоўскі: Такім чынам будзем сядаць у студыі і пісаць сапраўдны, паўнавартасны альбом.
ЕРБ: Калі ўсё ж чакаць выхаду новага альбома?
Саша Ракавец: Я думаю, што не пазней за пачатак новага года. Аднак спяшацца не будзем. Галоўнае – выдаць нармальную, якасную плытку.
ЕРБ: Чым у параўнанні з “Вар’ятамі” будзе вылучацца новы альбом? Што знікла, а што новага з’явілася?
Саша Ракавец: Ад сябе скажу, што наш першы альбом быў такі больш раздзяўбайскі, а гэты будзе больш сур’ёзны.
Яўген Бузоўскі: Я лічу, што мы нічога дрэннага не страцілі. Альбом будзе даволі доўгі: амаль гадзіну музыкі выдадзім. Песні будуць і сур’ёзныя, і вясёлыя. Адназначна ён будзе больш дарослым.
ЕРБ: А слабо што-небудзь з новага праспяваць?
Саша Ракавец: Лёгка! Будзе такі эксклюзіў для вашага радыё:
ЕРБ: Ну, сацыяльшчына проста прэ!!!! Пра жыццё песня, карацей!
Яўген Бузоўскі: Мы называем гэта Заводскім RnB!
ЕРБ: А што ж з відэа? Чым парадуеце фанатаў?
Яўген Бузоўскі: За апошнія паўгода мы знялі ўжо два кліпы. Плануем выдаць на дыску мультымедыйнай часткай. Адзін кліп на старую песню “Карыда”. А другое відэа - на песню “Святло ў цемры” з новага альбома. Ну, кліпы наогул атрымаліся такія айрэнбішныя. Цэпуры, лімузіны, дзеўкі з даўгімі нагамі, бікіні і гэтак далей. Грашыма там кідаемся…
ЕРБ: Няўжо з’явіўся нарэшце доўгачаканы беларускі гламур?
Саша Ракавец: Адназначна. Заводскі. Дакладней, нават шабаноўскі.
ЕРБ: Ізноў Шабаны… А жывеце-то самі выпадкова не ў Шабанах?
Саша Ракавец: Не. Проста вось глядзіце: у Амерыцы ці ў Еўропе музыкі даведваюцца пра нейкі там дом, дзе, напрыклад, жыў маньяк Чарльз Мэнсан. Прывозяць туды апаратуру і пачынаюць запісваць альбом, натхняючыся атмасферай. Ну, вось і мы так думаем, што калі станем багатымі, то запісвацца будзем толькі ў Шабанах.
ЕРБ: З кім хацелася б заспяваць дуэтам: з беларускай сцэны і з заходніх зорак?
Яўген Бузоўскі: Па-першае, канешне ж, з Лявонам Вольскім. Яшчэ з Вайцюшкевічам хацелася б. Наогул цікава, калі ты адзін робіш нешта, – гэта, безумоўна, цікава. А калі з кім-небудзь яшчэ запісваешся, тады пачынаеш прыслухоўвацца не толькі да сябе, а яшчэ і да іншага чалавека.
ЕРБ: А з кім з заходніх зорак?
Саша Ракавец: З System Of A Down, Фрэнкам Запам, Энтані Кідзіс з RHCP. Таксама было б цікава з Браянам Молка з Placebo. Вось калі ён такі сумны, то мы яго крыху разагрэлі б, факт! Было б тады і весела, і нечакана.
ЕРБ: Вось вы вандруеце часта. Скажыце, калі вяртаецеся адкуль-небудзь з Еўропы ці нават з той жа Украіны, на смутак на пэўны час не пачынаеце хварэць?
Яўген Бузоўскі: Безумоўна, такі момант у адаптацыі ёсць.
Саша Ракавец: Папросту, калі вяртаешся і, наглядзеўшыся, што там лепей, ды і наогул можа быць лепей, пачынаеш слаба разумець, дык чаму ў нас не можа быць таксама лепей за тое, што ёсць...
Яўген Бузоўскі: Ды ладна, яны там загніваюць ужо ўсе!
Саша Ракавец: Дрэнна тое, што там да цябе ставяцца як да музыкі, які прыехаў да іх выступаць. А ў нас той жа ахоўнік можа, даруйце за выраз, пад зад нагой даць. І будзе яму похер-венікі, што публіка прыйшла менавіта на цябе ў клуб!
ЕРБ: Што такога з Вамі здарылася за апошні час, што больш за ўсё запомнілася? А што б, можа, захацелі паўтарыць?
Яўген Бузоўскі: Ды той жа канцэрт у Бярозе: проста супер з’ездзілі! Ну, а паўтарыць… ды неабавязкова канцэрт у Бярозе. Насамрэч хочацца канцэртаў як сам факт! Вось як у наркаманаў ломка без наркотыкаў, дык у нас без канцэртаў! Як нехта з заходніх рок-зорак казаў, што гэта добра, калі ёсць адчуванне, што падчас канцэрту музыка займаецца сэксам з публікай, і наадварот: народ адчувае, што “перапіхваецца” з выступаючым гуртом.
Саша Ракавец: Калі ты аддаеш сваю энергетыку людзям, а яны падчас канцэрту вяртаюць яе табе ў 10 разоў болей – вось гэта файна!
ЕРБ: Як на Ваш погляд, за якім стылем будучыня беларускай музыкі?
Саша Ракавец: Уся гісторыя музыкі паказвае, што калі гурт сапраўды валіць тое, што яму падабаецца, і яшчэ застаецца самім сабою, – то за ім і будучыня. І Беларусь не выключэнне!
Яўген Бузоўскі: Я лічу, што будучыня за тым, што не будзе ніякіх фарматаў і клішэ!
ЕРБ: Як вы думаеце, што трэба зрабіць у Беларусі, каб людзі пачалі слухаць і любіць сапраўды прафесійную, якасную музыку?
Саша Ракавец: Далёка не апошняя рэч – гэта радыё. Таму што павінна быць у краіне станцыя, якую ты ўключаеш і слухаеш музыку, якая табе падабаецца. А не тое, што зараз адбываецца ў нас на радыё.
ЕРБ: Уявіце, што ў вас ёсць магчымасць звярнуцца да людзей. Што б сказалі ўсім людзям?
Яўген Бузоўскі: Не, ну людзі, канечне, могуць паліць алкаголь, піць цыгарэты… Я лічу, што ўсім нашым суайчыннікам трэба проста шырэй неяк думаць. І ставіцца з большай павагай адзін да аднаго. І абавязкова заставацца самімі сабою!
Саша Ракавец: Не трэба ніякіх шаблонаў і штампаў!
Пра апошні канцэрт у Бярозе ды пра новы альбом
Еўрапейскае радыё для Беларусі: Нядаўна ў вас быў канцэрт у Бярозе. Раскажыце, як з’ездзілі?
Саша Ракавец: Ды файна з’ездзілі, чаго там!
ЕРБ: А сам канцэрт у гэтым мястэчку чым запомніўся?
Яўген Бузоўскі: Ну чым — самой Бярозай і запомніўся. Гарадок сам маленькі, але гуртоў там столькі ж, колькі і ў Мінску. Прычым усе такія даволі прагрэсіўныя.
ЕРБ: Як сцэна? Як народ наогул успрымаў вас?
Саша Ракавец: Ды проста супер. У нас наогул кожная паездка ў Бярозу запамінаецца. Там жывуць нашыя сябры – гурт "В.Н." і гурт "Кальмары". Заўсёды прыемна куды-небудзь з’ездзіць да сяброў. Да таго ж, калі там і нейкая імпрэза цікавая адбываецца.
Яўген Бузоўскі: Народ нас так вельмі добра ўспрымаў. Каўбасіліся і мы так нядрэнна!
Саша Ракавец: Да нас нават падыходзілі і цалавалі далоні, ну і мы ў адказ, канешне.
ЕРБ: Тушаніны-то бярозаўскай хоць паелі?
Яўген Бузоўскі: Оп-па! Калі не памыляюся, то так і не паелі… Хаця чымсьці закусвалі, можа, і тушаніна была мясцовая…
ЕРБ: У Мінску, на жаль, цяжкавата з канцэртамі. Вось вы ездзіце ў Літву, Эстонію, нават у Бярозу. А куды больш падабаецца ездзіць: кудысьці за мяжу ці па Беларусі?
Саша Ракавец: Усё, насамрэч, залежыць ад арганізацыі. Калі ты едзеш за мяжу выступаць, а там і арганізацыя лепей, і ставяцца да цябе як да музыкі, тады туды і прыемней ездзіць. Аднак, калі едзеш кудысьці па Беларусі да сяброў, а то і з сябрамі, дык гэта таксама ого-го як прыемна! Хаця, безумоўна, складанае пытанне.
Яўген Бузоўскі: Было б добра, калі ўсё гэта можна было б спалучаць: арганізацыю на еўрапейскім узроўні рабіць толькі тут, у нас на радзіме. Вось гэта было б сапраўды файна!
Шабаны – forever, ці Разам з Браянам Молка ў будучыню!
ЕРБ: А што з запісамі альбомаў? Вось “Вар’яты” запісалі, якія планы далей?
Яўген Бузоўскі: Ну, можна, у прынцыпе, сказаць, што працуем. Вось зараз запісалі дэма-версію.
Саша Ракавец: Запісалі, паслухалі, нам спадабалася. Засталіся, безумоўна, пэўныя моманты, якія трэба вырашыць, над гэтым і будзем у бліжэйшы час працаваць.
Яўген Бузоўскі: Такім чынам будзем сядаць у студыі і пісаць сапраўдны, паўнавартасны альбом.
ЕРБ: Калі ўсё ж чакаць выхаду новага альбома?
Саша Ракавец: Я думаю, што не пазней за пачатак новага года. Аднак спяшацца не будзем. Галоўнае – выдаць нармальную, якасную плытку.
ЕРБ: Чым у параўнанні з “Вар’ятамі” будзе вылучацца новы альбом? Што знікла, а што новага з’явілася?
Саша Ракавец: Ад сябе скажу, што наш першы альбом быў такі больш раздзяўбайскі, а гэты будзе больш сур’ёзны.
Яўген Бузоўскі: Я лічу, што мы нічога дрэннага не страцілі. Альбом будзе даволі доўгі: амаль гадзіну музыкі выдадзім. Песні будуць і сур’ёзныя, і вясёлыя. Адназначна ён будзе больш дарослым.
ЕРБ: А слабо што-небудзь з новага праспяваць?
Саша Ракавец: Лёгка! Будзе такі эксклюзіў для вашага радыё:
|
ЕРБ: Ну, сацыяльшчына проста прэ!!!! Пра жыццё песня, карацей!
Яўген Бузоўскі: Мы называем гэта Заводскім RnB!
ЕРБ: А што ж з відэа? Чым парадуеце фанатаў?
Яўген Бузоўскі: За апошнія паўгода мы знялі ўжо два кліпы. Плануем выдаць на дыску мультымедыйнай часткай. Адзін кліп на старую песню “Карыда”. А другое відэа - на песню “Святло ў цемры” з новага альбома. Ну, кліпы наогул атрымаліся такія айрэнбішныя. Цэпуры, лімузіны, дзеўкі з даўгімі нагамі, бікіні і гэтак далей. Грашыма там кідаемся…
ЕРБ: Няўжо з’явіўся нарэшце доўгачаканы беларускі гламур?
Саша Ракавец: Адназначна. Заводскі. Дакладней, нават шабаноўскі.
ЕРБ: Ізноў Шабаны… А жывеце-то самі выпадкова не ў Шабанах?
Саша Ракавец: Не. Проста вось глядзіце: у Амерыцы ці ў Еўропе музыкі даведваюцца пра нейкі там дом, дзе, напрыклад, жыў маньяк Чарльз Мэнсан. Прывозяць туды апаратуру і пачынаюць запісваць альбом, натхняючыся атмасферай. Ну, вось і мы так думаем, што калі станем багатымі, то запісвацца будзем толькі ў Шабанах.
ЕРБ: З кім хацелася б заспяваць дуэтам: з беларускай сцэны і з заходніх зорак?
Яўген Бузоўскі: Па-першае, канешне ж, з Лявонам Вольскім. Яшчэ з Вайцюшкевічам хацелася б. Наогул цікава, калі ты адзін робіш нешта, – гэта, безумоўна, цікава. А калі з кім-небудзь яшчэ запісваешся, тады пачынаеш прыслухоўвацца не толькі да сябе, а яшчэ і да іншага чалавека.
ЕРБ: А з кім з заходніх зорак?
Саша Ракавец: З System Of A Down, Фрэнкам Запам, Энтані Кідзіс з RHCP. Таксама было б цікава з Браянам Молка з Placebo. Вось калі ён такі сумны, то мы яго крыху разагрэлі б, факт! Было б тады і весела, і нечакана.
“У нас ломка без канцэртаў”
ЕРБ: Вось вы вандруеце часта. Скажыце, калі вяртаецеся адкуль-небудзь з Еўропы ці нават з той жа Украіны, на смутак на пэўны час не пачынаеце хварэць?
Яўген Бузоўскі: Безумоўна, такі момант у адаптацыі ёсць.
Саша Ракавец: Папросту, калі вяртаешся і, наглядзеўшыся, што там лепей, ды і наогул можа быць лепей, пачынаеш слаба разумець, дык чаму ў нас не можа быць таксама лепей за тое, што ёсць...
Яўген Бузоўскі: Ды ладна, яны там загніваюць ужо ўсе!
Саша Ракавец: Дрэнна тое, што там да цябе ставяцца як да музыкі, які прыехаў да іх выступаць. А ў нас той жа ахоўнік можа, даруйце за выраз, пад зад нагой даць. І будзе яму похер-венікі, што публіка прыйшла менавіта на цябе ў клуб!
ЕРБ: Што такога з Вамі здарылася за апошні час, што больш за ўсё запомнілася? А што б, можа, захацелі паўтарыць?
Яўген Бузоўскі: Ды той жа канцэрт у Бярозе: проста супер з’ездзілі! Ну, а паўтарыць… ды неабавязкова канцэрт у Бярозе. Насамрэч хочацца канцэртаў як сам факт! Вось як у наркаманаў ломка без наркотыкаў, дык у нас без канцэртаў! Як нехта з заходніх рок-зорак казаў, што гэта добра, калі ёсць адчуванне, што падчас канцэрту музыка займаецца сэксам з публікай, і наадварот: народ адчувае, што “перапіхваецца” з выступаючым гуртом.
Саша Ракавец: Калі ты аддаеш сваю энергетыку людзям, а яны падчас канцэрту вяртаюць яе табе ў 10 разоў болей – вось гэта файна!
Ніякіх шаблонаў і штампаў!
ЕРБ: Як на Ваш погляд, за якім стылем будучыня беларускай музыкі?
Саша Ракавец: Уся гісторыя музыкі паказвае, што калі гурт сапраўды валіць тое, што яму падабаецца, і яшчэ застаецца самім сабою, – то за ім і будучыня. І Беларусь не выключэнне!
Яўген Бузоўскі: Я лічу, што будучыня за тым, што не будзе ніякіх фарматаў і клішэ!
ЕРБ: Як вы думаеце, што трэба зрабіць у Беларусі, каб людзі пачалі слухаць і любіць сапраўды прафесійную, якасную музыку?
Саша Ракавец: Далёка не апошняя рэч – гэта радыё. Таму што павінна быць у краіне станцыя, якую ты ўключаеш і слухаеш музыку, якая табе падабаецца. А не тое, што зараз адбываецца ў нас на радыё.
ЕРБ: Уявіце, што ў вас ёсць магчымасць звярнуцца да людзей. Што б сказалі ўсім людзям?
Яўген Бузоўскі: Не, ну людзі, канечне, могуць паліць алкаголь, піць цыгарэты… Я лічу, што ўсім нашым суайчыннікам трэба проста шырэй неяк думаць. І ставіцца з большай павагай адзін да аднаго. І абавязкова заставацца самімі сабою!
Саша Ракавец: Не трэба ніякіх шаблонаў і штампаў!