КоммерсантЪ: Аляксандр Лукашэнка атрымаў месца пад Сочы

Прэзідэнт Беларусі уганараваны алімпійскім аб'ектам

Прэзідэнт Расеі Уладзімір Пуцін учора прыняў у сваёй сочынскай рэзідэнцыі "Бачароў ручай" прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнка. Адмысловы карэспандэнт "Ъ" Андрэй Калеснікаў паведамляе, што кандыдат у прэзідэнты Расіі Дзмітрый Мядзведзеў крыху раней прыняў Аляксандра Лукашэнка на гары ў Чырвонай Паляне. На гары ў Чырвонай Паляне спачатку з'явіўся прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка. Ён некалькі разоў у чаканні калег спусціўся з гары ў нейкай, здавалася, задуменнасці. Аляксандр Лукашэнка на бегавых лыжах стаіць, паводле кананічнай версіі, замацаванай у беларускіх падручніках гісторыі, з дзяцінства. Горныя ён асвоіў некалькі гадоў таму.

Дзмітрый Мядзведзеў асвоіў горныя лыжы, мяркуючы па ўсім, значна пазней: некалькі месяцаў таму, а хутчэй за ўсё, некалькі тыдняў (версію пра некалькі дзён я б таксама не адкідаў).

Першы віцэ-прэм'ер падняўся на гару апошнім, калі рэдкія журналісты, змірыўшыся з тым, што шклянка глінтвейну ў кавярні на гары каштуе 200 рублёў, усё-ткі разабраліся ў яго смаку ва ўсіх тонкасцях.

Аляксандр Лукашэнка пад'ехаў да Дзмітрыя Мядзведзеў са словамі:

- А мы вас тут па ўсіх гарах шукалі!

Ён меў на ўвазе, мабыць, што яму нічога не варта пералятаць на лыжах з гары на гару ў пошуках кандыдата ў прэзідэнты Расіі (зрэшты, Уладзімір Пуцін таксама доўга не мог знайсці сабе Дзмітрыя Мядзведзева).

Між тым я добра памятаю, як некалькі гадоў таму Уладзімір Пуцін, дамовіўшыся ў Казахстане, на Чымбулаку, пра тое, што зранку пакатаецца з прэзідэнтам Беларусі на лыжах, таксама доўга шукаў яго на горках рознай складанасці, пакуль са спачуваннем не выявіў на так званай "дзіцячай" - той, дзе пачаткоўцы-лыжнікі пры дапамозе інструктараў вучацца бяспечна ездзіць на лыжах зверху ўніз.

- Ну, мы без фанатызму, - адказаў спадар Мядзведзеў, даючы, у сваю чаргу, зразумець, што яго стаўленне да горных лыж хваравітыя формы, як у некаторых іншых, не прымае.

Тут з'явіўся прэм'ер расійскага ўрада Віктар Зубкоў. Праўда, на думку Аляксандра Лукашэнка, ён не з'явіўся, а "падкраўся".

Дзмітрый Мядзведзеў, як любы пачатковец-гарналыжнік, адразу прапанаваў калегам папіць гарбаты. Прапанову давялося паўтарыць двойчы. Яны пагадзіліся, хоць, мяркуючы па ўсім, скаціліся б яшчэ пару разоў (прэм'ер трымаецца на лыжах гэтак жа ўпэўнена, як на паседжаннях у Белым доме).

Праўда, пілі яны не гарбату, а какаву з тэрмаса. Прычым гэта быў тэрмас Аляксандра Лукашэнкі (ён, мабыць, не адчувае даверу да неправераных напояў). Прэзідэнт Беларусі прапанаваў і тост:

- За пачатак прэзідэнцкай кампаніі!

Яны чокнуліся, і гэта прымушала выказаць здагадку, што ў прыродзе (асабліва той, якая атачала калег у гэты момант) ёсць не толькі кава з каньяком, але і какава з каньяком.

Толькі ў гэтым выпадку станавіўся зразумелы пафас, з якім лыжнікі дружна адмовіліся ад глінтвейну на карысць какавы.

Праз некалькі хвілін, пакідаючы кавярню, дзе на пачатку лютага быў Уладзімір Пуцін (учора ён застаўся ў "Бачаровым ручаі" і, паводле пэўных звестак, працаваў з дакументамі), Дзмітрый Мядзведзеў падарыў бармэну свае горныя акуляры са словамі:

- Традыцыі трэба захоўваць.

Збянтэжаны бармэн пакорліва прыняў падарунак. Такія жа акуляры дасталіся яго калегу ад Уладзіміра Пуціна на пачатку студзеня. Праўда, тады ў гэтым быў сэнс: бармэн адмовіўся ўзяць грошы за гарбату, і Уладзімір Пуцін пакінуў яму свае акуляры як чаявыя. Гэтым разам наведвальнікі кавярні ўсё прынеслі з сабой.

Зрэшты, растанне з акулярамі было вартае, на першы погляд, фразы аб захаванні традыцый. Праўда, Дмітрію Мядзведзеву няма, я думаю, сэнсу разлічваць на тое, што яна стане такой самай культавай, як і некаторыя фразы спадара Пуціна на пачатку яго ўзыходжання.

У лепшым разе прыгадаюць, калі што.
Калі ўвечары прэзідэнты Расіі і Беларусі сустрэліся ў "Бачаровым ручаі", Аляксандр Лукашэнка прызнаўся, што ён у захапленні ад чырвонапалянскіх гор.

- Спадабалася? - неяк сарамяжліва перапытаў Уладзімір Пуцін.

Тут быў і затоены гонар за тое, што ў яго тут ёсць, і, мусіць, разлік на тое, што дадатковыя тлумачэнні Аляксандра Лукашэнкі з гэтай нагоды данясуцца да вушэй сяброў Міжнароднага алімпійскага камітэта, і тыя зразумеюць, што ўжо нешта такое тут усё-ткі нарэшце-то робіцца.

- Вельмі грунтоўна! – пацвердзіў Аляксандр Лукашэнка.- Я ў свеце падобнага ня бачыў!

Гэта было нескладана, асабліва калі ўлічыць, што Аляксандра Лукашэнку за межы яго ўласнай краіны ўжо даўно мала куды пускаюць.

- А галоўнае - парадак, бяспека, - працягнуў ён, і я падумаў, што прэзідэнт Беларусі ўжо пра свой родны Мінск кажа, і верылася, што кажа шчыра, таму што менавіта гэтыя крытэры для яго з'яўляюцца галоўнымі.- І вялікі камфорт для сям'і!

Тут можна было бы выказаць здагадку, што Аляксандр Лукашэнка прыехаў у Чырвоную Паляну разам з жонкай, калі б не ведаць, што гэта немагчыма, як той казаў, па тэхнічных прычынах: яны даўно не жывуць разам.

- І мы дамовіліся, - працягнуў прэзідэнт Беларусі, - і гэта трэба ўзгадніць з вамі. - Мабыць, нейкі аб'ект Беларусь павінна да Алімпіяды пабудаваць самастойна. А там іх 80! - Мы жадалі бы стварыць свой куток Беларусі на Алімпіядзе.

- Канечне, - кіўнуў спадар Пуцін, і мяркучы па ўсім, легкадумна, бо Аляксандр Лукашэнка меў на ўвазе, як пазней атрымалася высветліць, наступнае. Беларусы прапаноўваюць пабудаваць адзін з аб'ектаў (хутчэй за ўсё, гатэль), які не падлягае ліцэнзаванню МАК, сапраўды сваімі сіламі і за свой кошт. І гэты аб'ект застанецца ва ўласнасці Беларусі. І Аляксандр Лукашэнка, які, упэўнены, разлічвае быць прэзідэнтам сваёй краіны і ў 2014 годзе, і яшчэ праз пару Алімпіяд, будзе прыязджаць у Сочы, без перабольшання, як да сябе дамоў.

Праз 20 хвілін на другім паверсе рэзідэнцыі сустрэліся Уладзімір Пуцін, Дзмітрый Мядзведзеў, Віктар Зубкоў і Аляксандр Лукашэнка. Усе былі апранутыя падкрэслена нефармальна. Дзмітрый Мядзведзеў - у актуальную кашулю і джынсы, Уладзімір Пуцін - у карычневыя швэдар і джэмпер, падбіты футрам (выглядала дужа пераканаўча), Віктар Зубкоў - у сляпуча белы швэдар. І толькі Аляксандр Лукашэнка не змог як след раскрыцца перад калегамі і сядзеў у зашпіленым на два гузікі пінжаку. А шкада - трэба сябе прымушаць.

Спадар Пуцін, які жадаў далучыць да гутаркі Дзмітрыя Мядзведзева, спытаўся ў яго, што робіцца ў плане супрацоўніцтва з Беларуссю ў рамках нацпраекта "Сельская гаспадарка". Дзмітрый Мядзведзеў пытанне не зразумеў:

- Ну, мы перадусім падтрымліваем свае гаспадаркі…

Ён, мабыць, здзівіўся, чаму чуе гэтае пытанне. Беларусь жа не з'яўляецца пакуль часткай Расіі і тэарэтычна не ўдзельнічае ў расійскім нацыянальным праекце.

Зрэшты, можа, Дзмітрый Мядзведзеў падумаў, што ўжо і ўдзельнічае: у выніку, на ўсёй учорашняй сустрэчы ляжаў налёт рамантычнасці. Адносіны паміж Расіяй і Беларуссю, пасля таго як пачалі працаваць новыя дамоўленасці наконт коштаў на газ і яго транзіт, перажываюць перыяд рэнесансу, які абавязкова скончыцца хуткім часам якім-небудзь чарговым крахам.

- Ды не, я маю на ўвазе закупкі тэхнікі ў Беларусі, - пазбавіў Уладзімір Пуцін Дзмітрыя Мядзведзева ад цяжкай неабходнасці тэрмінова ўключаць Беларусь у нацыянальны праект "Сельская гаспадарка", а то і ва ўсе астатнія расійскія нацпраекты.

- Закупкі тэхнікі ёсць! - з палёгкай сказаў першы віцэ-прэм'ер, які, пэўна, не раз падумаў за гэты дзень, што вельмі хутка адносіны з чалавекам з Беларусі, які сядзіць цяпер наўскос ад яго, будуць найпершым яго крыжом.

Бо з траўня гэтага года Аляксандр Лукашэнка заўсёды будзе сядзець насупраць Дзмітрыя Мядзведзева.