Мікалай Кірычэнка: “Гарбуз проста прас**ў спектакль!”
Удзень 1 кастрычніка акцёры мінскага тэатра імя Янкі Купалы ўзнялі супраць свайго кіраўніцтва сапраўдны бунт. Выпадковай нагодай для канфлікту стаў намер генеральнага дырэктара тэатру Мікалая Кірычэнкі спагнаць з Алега Гарбуза няўстойку за адменены спектакль “Дзіўная місіс Сэвідж”, на які акцёр днямі не з’явіўся. Дыскусія паміж акцёрамі і адміністрацыяй хутка перарасла ў абмеркаванне праблемаў рэпертуарнай палітыкі, якую праводзіць Купалаўскі тэатр. Вось што распавяла карэспандэнту “Еўрарадыё” акцёрка Ганна Хітрык, адна з удзельніц згаданай размовы:
Ганна Хітрык: “У тэатры шмат праблем, як мы лічым. Мы ўзнялі некаторыя пытанні. А тое, што адбылося з Алегам – гэта, як мне падалося, было проста нагодай пра тое, каб каму-небудзь што-небудзь сказаць!”
Мікалай Кірычэнка, дырэктар і акцёр тэатру ў адным флаконе, прызнае прэтэнзіі трупы справядлівымі, хаця і акцэнтуе ўвагу на суб’ектыўнасці некаторых меркаванняў. Але наконт Алега Гарбуза, які апраўдваецца праблемамі са здароўем і нават прынёс даведку, дырэктар у інтэрв’ю “Еўрарадыё” выказаўся адназначна:
Мікалай Кірычэнка: “У гэтую праблему як прычыну няяўкі на спектакль у тэатры ніхто не верыць. Калі што-небудзь адбылося, толькі мёртвы акцёр можа не патэлефанаваць і не папярэдзіць калег, што ў яго праблема.
Калі ён не з’явіўся а палове на 19-ю, і яму пачалі тэлефанаваць на мабільнік, ён не здымаў трубку. Ён піша ў тлумачальнай цыдулцы, што здымаўся ў нейкім кліпе ў джакузі, і, калі пры пачатку 19-й выйшаў з ваннай, яму стала дрэнна. Але прабачце: пры пачатку 19-й ён павінен не выходзіць з ваннай, а падыходзіць да тэатру.
Не ведаю, ці хопіць яму мужнасці сказаць гэта публічна, але ён проста (зараз скажу простым словам) прас**ў гэты спектакль!”
Са слоў сп. Кірычэнкі, хуткую дапамогу Алег Гарбуз выклікаў у 19:35, калі ўжо паўгадзіны павінен быў знаходзіцца на сцэне.
Мікалай Кірычэнка: “Узнікла праблема са здароўем. Я табе такую праблему зраблю за 5 хвілін: прыгатую 4 кубачкі кавы, вып’ю, мой ціск падляціць і я выклікаю “хуткую”. Таму рабіць з Алега ахвяру… Ён ахвяра ўласнай неарганізаванасці. Вось што я магу сказаць. А там [на сайце “Хартыі-97” – заўв. А.Д.] напісана, што мы сабраліся і хацелі пачварткаваць беднага хлопчыка… Якому ўжо 38 гадоў…
А перад гэтым рэпетыцыя. Прыязджае Латэнас з Вільні. Рэпетыцыя “Макбета” – ён у галоўнай ролі. Усе сядзяць разам з прыезжым рэжысёрам і чакаюць яго 50 хвілінаў, таму што Алежачка не паглядзеў расклад…”.
Тое, што зараз адбываецца паміж адміністрацыяй Купалаўскага тэатру і акцёрамі, безумоўна адаб’ецца на развіцці ўсёй тэатральнай сферы Беларусі. Бо “Купалаўскі тэатр” успрымаецца іншымі дзяржаўнымі тэатрамі як узор для развіцця. Таму Мікалай Халезін, рэжысёр і кіраўнік “Свабоднага тэатру”, лічыць перамены ў “Купалаўскім” неабходнымі.
Мікалай Халезін: “Купалаўскі тэатр не зрабіў усяго таго, што павінен рабіць нацыянальны тэатр. У яго ёсць пэўныя абавязкі перад краінай. Падрыхтоўка новых спецыялістаў. Развіццё нацыянальнай драматургіі – не старой, а сучаснай! Развіццё сучаснай рэжысуры.
Калі мастацкі кіраўнік кіруе тэатрам больш за 30 гадоў – ён проста не ў стане разумець, куды трэба рухацца, ён нават кампутарам не валодае. Ён увогуле не чытае сучасных п’есаў, ён не ведае, што гэта такое. У Купалаўскім тэатры практычна няма п’ес пра жывых беларусаў!”
Ці падштурхне гэтая сітуацыя да пераменаў найбуйнейшы нацыянальны тэатр краіны? Цалкам магчыма, што гэтае пытанне будзе вырашацца падчас сённяшняй сустрэчы акцёраў “Купалаўскага” з Усеваладам Янчэўскім, памочнікам прэзідэнта Беларусі. Але Ганна Хітрык, адна з трох запрошаных на гэтую сустрэчу ўдзельнікаў трупы, шчыра прызнаецца, што не ўяўляе, навошта пойдзе ў Адміністрацыю прэзідэнта:
Ганна Хітрык: “Я не разумею, чаго ад нас там чакаюць. Тое, што мы мелі сказаць, мы сказалі. Але я не ведаю людзей, з якімі сёння сустрэнуся. Я не разумею, ці жадаюць яны што-небудзь змяніць. А можа, яны хочуць змяніць нас? Я хачу пачуць, чаго жадаюць яны, і калі ім будзе цікава, чаго хачу я, я з задавальненнем гэта ім паўтару”.
Фота - kupala-theatre.by
Ганна Хітрык: “У тэатры шмат праблем, як мы лічым. Мы ўзнялі некаторыя пытанні. А тое, што адбылося з Алегам – гэта, як мне падалося, было проста нагодай пра тое, каб каму-небудзь што-небудзь сказаць!”
Мікалай Кірычэнка, дырэктар і акцёр тэатру ў адным флаконе, прызнае прэтэнзіі трупы справядлівымі, хаця і акцэнтуе ўвагу на суб’ектыўнасці некаторых меркаванняў. Але наконт Алега Гарбуза, які апраўдваецца праблемамі са здароўем і нават прынёс даведку, дырэктар у інтэрв’ю “Еўрарадыё” выказаўся адназначна:
Мікалай Кірычэнка: “У гэтую праблему як прычыну няяўкі на спектакль у тэатры ніхто не верыць. Калі што-небудзь адбылося, толькі мёртвы акцёр можа не патэлефанаваць і не папярэдзіць калег, што ў яго праблема.
Калі ён не з’явіўся а палове на 19-ю, і яму пачалі тэлефанаваць на мабільнік, ён не здымаў трубку. Ён піша ў тлумачальнай цыдулцы, што здымаўся ў нейкім кліпе ў джакузі, і, калі пры пачатку 19-й выйшаў з ваннай, яму стала дрэнна. Але прабачце: пры пачатку 19-й ён павінен не выходзіць з ваннай, а падыходзіць да тэатру.
Не ведаю, ці хопіць яму мужнасці сказаць гэта публічна, але ён проста (зараз скажу простым словам) прас**ў гэты спектакль!”
Са слоў сп. Кірычэнкі, хуткую дапамогу Алег Гарбуз выклікаў у 19:35, калі ўжо паўгадзіны павінен быў знаходзіцца на сцэне.
Мікалай Кірычэнка: “Узнікла праблема са здароўем. Я табе такую праблему зраблю за 5 хвілін: прыгатую 4 кубачкі кавы, вып’ю, мой ціск падляціць і я выклікаю “хуткую”. Таму рабіць з Алега ахвяру… Ён ахвяра ўласнай неарганізаванасці. Вось што я магу сказаць. А там [на сайце “Хартыі-97” – заўв. А.Д.] напісана, што мы сабраліся і хацелі пачварткаваць беднага хлопчыка… Якому ўжо 38 гадоў…
А перад гэтым рэпетыцыя. Прыязджае Латэнас з Вільні. Рэпетыцыя “Макбета” – ён у галоўнай ролі. Усе сядзяць разам з прыезжым рэжысёрам і чакаюць яго 50 хвілінаў, таму што Алежачка не паглядзеў расклад…”.
Тое, што зараз адбываецца паміж адміністрацыяй Купалаўскага тэатру і акцёрамі, безумоўна адаб’ецца на развіцці ўсёй тэатральнай сферы Беларусі. Бо “Купалаўскі тэатр” успрымаецца іншымі дзяржаўнымі тэатрамі як узор для развіцця. Таму Мікалай Халезін, рэжысёр і кіраўнік “Свабоднага тэатру”, лічыць перамены ў “Купалаўскім” неабходнымі.
Мікалай Халезін: “Купалаўскі тэатр не зрабіў усяго таго, што павінен рабіць нацыянальны тэатр. У яго ёсць пэўныя абавязкі перад краінай. Падрыхтоўка новых спецыялістаў. Развіццё нацыянальнай драматургіі – не старой, а сучаснай! Развіццё сучаснай рэжысуры.
Калі мастацкі кіраўнік кіруе тэатрам больш за 30 гадоў – ён проста не ў стане разумець, куды трэба рухацца, ён нават кампутарам не валодае. Ён увогуле не чытае сучасных п’есаў, ён не ведае, што гэта такое. У Купалаўскім тэатры практычна няма п’ес пра жывых беларусаў!”
Ці падштурхне гэтая сітуацыя да пераменаў найбуйнейшы нацыянальны тэатр краіны? Цалкам магчыма, што гэтае пытанне будзе вырашацца падчас сённяшняй сустрэчы акцёраў “Купалаўскага” з Усеваладам Янчэўскім, памочнікам прэзідэнта Беларусі. Але Ганна Хітрык, адна з трох запрошаных на гэтую сустрэчу ўдзельнікаў трупы, шчыра прызнаецца, што не ўяўляе, навошта пойдзе ў Адміністрацыю прэзідэнта:
Ганна Хітрык: “Я не разумею, чаго ад нас там чакаюць. Тое, што мы мелі сказаць, мы сказалі. Але я не ведаю людзей, з якімі сёння сустрэнуся. Я не разумею, ці жадаюць яны што-небудзь змяніць. А можа, яны хочуць змяніць нас? Я хачу пачуць, чаго жадаюць яны, і калі ім будзе цікава, чаго хачу я, я з задавальненнем гэта ім паўтару”.
Фота - kupala-theatre.by
