Як у Мінску рэстаўруюць помнікі архітэктуры (фота і відэа)

Еўрарадыё праінспектавала рамонт будынка, у якім падчас Першай сусветнай вайны, магчыма, працаваў публічны дом. Раніцай 25 жніўня, ідучы на працу, карэспандэнт Еўрарадыё заўважыў, што будаўнікі на 4 паверсе дома №5 па вуліцы Кірава збіваюць з фасада цагляныя ўпрыгожанні, уласцівыя для эпохі мадэрну. Гэта змусіла яго (то бок мяне) выцягнуць з кішэні фотаапарат.


Дому №5 на вуліцы Кірава (раней — Міхайлаўскай) больш за 100 гадоў. Ён выдатна захаваўся і дагэтуль мае выразныя рысы архітэктуры мадэрну. Такія будынкі ў Мінску можна пералічыць па пальцах...

За доўгі век дом неаднаразова мяняў гаспадароў. Паводле некаторых звестак, пэўны час у ім нават працаваў бардэль!


Праўда, гісторык горада Мінска прафесар Захар Шыбека такіх фактаў прыгадаць не можа:

Захар Шыбека: “Можа і быў там публічны дом, але калі так, дык толькі падчас Першай сусветнай вайны. Тады бардэлі адкрываліся на кожным кроку, і магчыма, што там была нейкая тусоўка вайсковых прастытутак”.

У гэтым доме мясціўся паліцэйскі ўчастак, працавала прыватная гімназія і дзяржаўная музычная школа. Непасрэдна перад рамонтам ён належаў Камітэту па адукацыі Мінгарвыканкама, які і замовіў будаўнічыя працы.


Натуральна, вядуцца яны традыцыйным для Беларусі чынам:


Будаўнік: “Старая цэгла будзе мяняцца на новую. А якая ў старой каштоўнасць?”

Разам ідзем унутр дома, дзе поўным ходам ідзе будоўля. Там-сям побач са стогадовай цэглай лёгка заўважныя сучасныя матэрыялы. У некаторых месцах з іх збудаваныя новыя сцены.


Сцены са старой цэглы закрываюцца металічнай сеткай. Іх схаваюць за сучаснымі аддзелачнымі матэрыяламі.


На думку Захара Шыбекі, класці сучасную цэглу побач са старой пры рэстаўрацыі такіх будынкаў няправільна:

Захар Шыбека: “Рэстаўрацыя мусіць весціся з дапамогай матэрыялаў, блізкіх да аўтэнтычных — а не сучаснай цэглай. Гэта робіцца вельмі проста: бярэцца хімічная проба з цэглы, і пасля цэгла ў патрэбнай колькасці вырабляецца ўручную. У Мінску захаваліся старыя кар’еры цагляных заводаў, з якіх гліну для цэглы бралі сто гадоў таму. Вытворчасць матэрыялаў, прыдатных для выкарыстання на рэстаўрацыі, можна было б наладзіць хутка і танна. Але на гэта ніхто не звяртае ўвагі, і ўносяць у старыя будынкі жалезабетон, стальныя пруты і г.д.”

Адным словам — еўрарамонт: каб зручна было працаваць чыноўнікам з Камітэту па адукацыі Мінгарвыканкама і каб звонку будынак выглядаў, нібыта стары. Але вось гэтае “нібыта” добра разумеюць турысты, якія вандруюць па свеце ў пошуках часцінак даўніны.

З сапраўднай разынкі Мінска дом №5 па вуліцы Кірава ператвараецца ў шараговы муляж, не цікавы ні гісторыкам, ні аматарам гарадскіх славутасцяў.